| تبليغات | X |
 |
 |
|
| چقدر دراز است راهی که به تو نمی انجامد |
|
عشق همچون درختی است که ریشه اش غم ساقه اش اندوه شاخه اش بی وفایی و میوه اش اشک های یک عاشق است
در بی کران دور بر روی سنگ گور با دست سرنوشت با جوهر سرشت دستی نوشته بود آرامگاه عشق |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 11:38 توسط منصور |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
دور یا نزدیک
راهش می توانی خواند هرچه را آغاز وپایانی است حتی هرچه را آغاز و پایانی نیست زندگی راهست از به دنیا آمدن تا مرگ شاید مرگ هم راهی است ××××××××××× من منصور هستم متولد 1368 از اهالی اردبیل |
| پیوندهای روزانه |
|
آذربلاگ بیرتک وبسایت ایرانیان آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
